Agata Młynarska jest na co dzień jest spełnioną dziennikarką i mamą trójki dorosłych już pociech. Choć stara się iść z duchem czasu i jest niezwykle aktywna w mediach społecznościowych, nie dzieli się faktami ze swojego życia prywatnego na prawo i lewo. Aż do teraz, kiedy wyszło na jaw, że jest dzieckiem z syndromem DDD.
Agata Młynarska ma syndrom DDD. Spędziła 20 lat na terapii
Dziennikarkę niedawno można było usłyszeć w podcaście "Rok dla ciała" Ofeminin, gdzie padło pytanie, czy zawsze była tak pewna siebie, jak teraz. Młynarska przyznała wówczas, że nie zawsze było tak kolorowo, ale bardzo pomogła jej terapia, na którą uczęszczała przez 20 lat.
Ja byłam dzieckiem z syndromem DDD, czyli dorosłe dziecko dysfunkcyjne, które jest bardzo podobne z syndromem DDA. Ponieważ byłam dzieckiem najstarszym, więc weszłam w rolę dziecka-bohatera. I jaką ja byłam w związku z tym nastolatką? Nastolatką-bohaterką. W poczuciu odpowiedzialności, za to, co dzieje się w domu, za atmosferę, która panuje, za jakieś napięcia, jakieś krzyki taty, ja to wszystko starałam się brać na siebie, nie rozumiejąc jeszcze, co się dzieje. (...) Ja byłam dziewczynką, która była przerażona, wystraszona, pragnąca uwagi rodziców, która była rozproszona, z ogromnym poczuciem odpowiedzialności za rodzinę, rodzeństwo, za to, co robię. Z potrzebą bycia najlepszą, prymuską, z wielkimi ambicjami, po to, że jeśli wrócę ze szkoły i powiedzą, że jestem wspaniała, że mnie kochają, że jestem najlepsza.(...) Wreszcie spędziłam blisko 20 lat na terapii. Dzięki niej mam poczucie, że jeżdżę najlepszym na świecie, najdoskonalszym samochodem, nawet Bentley nie ma u mnie szans, ponieważ to tak bardzo zmieniło moje życie na plus - wyznała.
Agata Młynarska wychowywała się w twórczej rodzinie. Rodzice mieli duże ego
Dziennikarka czuła, że musi być dzieckiem-bohaterem, ponieważ dorastała w bardzo specyficznym otoczeniu twórców. Jej rodzice byli, jak to nazwała, "rozproszeni", a ojciec dodatkowo chorował na chorobę afektywną dwubiegunową. To znacząco wpłynęło na to, jak wyglądało jej dzieciństwo.
Byłam dzieckiem, które dorastało w bardzo specyficznym otoczeniu. Miałam bardzo nieprzeciętnych rodziców. Dorastałam w towarzystwie ojca-geniusza, który bardzo ciężko chorował na chorobę afektywną dwubiegunową. To zdecydowało naszą sytuację rodzinną - odpowiedziała.Moja mama jest aktorką. Byli to ludzie pracy twórczej, z gigantycznym ego, bo każdy aktor, aktorka, twórca, człowiek sceny musi mieć ego. To nie jest zarzut, to jest warunek, żeby im się udało.(...) - przyznała.
