Dziecko z bogatego domu
Tej kobiecie nigdy niczego nie brakowało. Nawet w PRL-u rodzice, Jan i Grażyna Kulczykowie (Kto jest kim w rodzinie Kulczyków), mogli zapewnić jej egzotyczne wakacje czy markowe ciuchy. Dominika Kulczyk w wywiadzie dla "Twojego stylu", zatytułowanym "Nie na ziarnku grochu", zapewnia, że nie czuła się przez to lepsza.
Rodzice zadbali, żebyśmy z Sebastianem (młodszy brat Dominiki Kulczyk, przyp red.) żyli w miarę normalnym życiem, nie demonstrowali, że mamy więcej niż inni. Pamiętam, że gdy w latach 80. były w domu mandarynki, rodzice nie pozwalali ich brać do szkoły, żeby kolegom nie było przykro. Jakoś tak po poznańsku uczono mnie skromności.
Szlachetne? Może jednak trzeba było się tymi mandarynkami podzielić z kolegami z klasy...
Kulczyk-Lubomirska wspomina swoją pierwszą markową parę butów. Niestety nie nacieszyła się nimi za bardzo.
Raz tata przywiózł mi z zagranicy markowe buty, a ja utopiłam je w strumieniu w Zakopanem, bo głupio mi było je nosić.
Wydaje nam się, że celebrytka z wyższych sfer za mocno stara się przekonać czytelniczki "Twojego stylu", że jej dzieciństwo było zwyczajne i niewiele różniło się od dzieciństwa jej rówieśników.
Chodziłam do zwykłej państwowej szkoły, na obozach harcerskich myłam się w jeziorze, wisiałam z koleżankami na trzepaku...
Dominika Kulczyk-Lubomirska jednak nie mogła się dzielić ze swoimi szkolnymi kolegami wrażeniami z wakacji:
Kiedyś pojechaliśmy całą rodziną na Wyspy Kanaryjskie. Rodzice upomnieli nas jednak, że mamy o tym nie opowiadać. Po powrocie pani z przedszkola, do którego chodził brat, wezwała mamę zaniepokojona, że Sebastian nie pamięta, gdzie spędził ferie. Podejrzewała amnezję. Uspokoiła się, gdy mama wyjaśniła, jakie w rodzinie są zasady.
