Książę Harry za pomocą autobiografii "Ten drugi" postanowił opowiedzieć swoją wersję wydarzeń z ostatnich 38 lat. Cztery dekady to sporo czasu, zebrało się więc niemało tematów do poruszenia - nie wszystkie kwestie dostawały się do mediów, wiele od lat pozostaje w sferze domysłów. Na kartach książki dostało się także Williamowi, który m.in. miał nie brać na poważnie ataków lękowych swojego brata.
Książę Harry miał ataki paniki. Reakcji księcia Williama długo mu nie wybaczy
Książę Harry wyznał na łamach swojej autobiografii, że w 2015 roku zmagał się z atakami paniki. Wystąpienia publiczne sprawiały mu sporo trudności. Opisywał, że godziny przed publicznym wystąpieniem oblewał go zimny pot i był niemalże cały mokry. Książę William z kolei nie brał jego dolegliwości na poważnie. Pewnego razu miał podejść do Harry'ego i wyśmiać go, że jest cały spocony. "'Spójrz na siebie! Jesteś przemoczony!' - powiedział do mnie. Nie mogłam pojąć jego reakcji. [...] Nie mogłem zrozumieć, dlaczego wykazał się takim brakiem wrażliwości" - czytamy na łamach autobiografii Harry'ego.
Książę Harry ma okres w życiu, który nazywa "koszmarem"
Książę Harry o atakach paniki opowiadał także w serialu dokumentalnym "The Me You Can't See". 36-latek wyznał, że okres od 28. do 32. roku życia był dla niego "koszmarem". Nie umiał sobie poradzić z presją związaną z pełnioną funkcją w rodzinie królewskiej, czuł się skrępowany i zawstydzony. - Na widok kamer zaczynałem się pocić. Czułem się tak, jakby temperatura mojego ciała była o dwa lub trzy stopnie wyższa niż u wszystkich pozostałych w pokoju - wyznał. Najmłodszy syn księcia Karola otworzył się także na temat nadużywania środków odurzających. Przyznał, że w tamtym czasie był skłonny pić do upadłego i brać narkotyki, byleby nie czuć emocji, które mu wówczas towarzyszyły.
Potrzebujesz pomocy?
Jeśli potrzebujesz rozmowy z psychologiem, możesz zwrócić się do Całodobowego Centrum Wsparcia pod numerem 800 70 2222. Pod telefonem, mailem i czatem dyżurują psycholodzy Fundacji ITAKA udzielający porad i kierujący dzwoniące osoby do odpowiedniej placówki pomocowej w ich regionie. Z Centrum skontaktować mogą się także bliscy osób, które wymagają pomocy.
