Księżna Diana nie miała łatwego życia, odkąd poślubiła Karola, jeszcze wtedy księcia. Ich małżeństwo nie było udane. Syn królowej Elżbiety II romansował z Camillą Parker Bowles, która dziś jest jego żoną. Księżna Diana była ulubienicą ludzi, a także, na nieszczęście, prasy. Nie mogła odpędzić się od paparazzi, którzy przyczynili się do jej śmierci. 31 sierpnia 1997 roku Lady Di zginęła w wypadku samochodowym, gdy jechała przez tunel Alma w Paryżu. Samochód uderzył w filar, gdy kierowca próbował uciec przed fotoreporterami. Gdyby księżna Diana żyła, miałaby 61 lat. Jak mogłaby wyglądać?
Jak wyglądałaby dziś księżna Diana?
Dzięki specjalnym programom można wykonać symulację, która pokazuje, jak mogłaby wyglądać dziś 61-letnia księżna Diana. Takie zdjęcia publikują użytkownicy TikToka. W komentarzach na platformie społecznościowej nie brakuje komentarzy. "Nic się nie zmieniło, wciąż jest piękna", "wciąż wspaniała", "zawsze elegancka i piękna" - czytamy.
Książę Harry błagał ojca, żeby nie żenił się z Camillą
Książę Harry w autobiografii "Spare" opowiedział o bólu, który czuł po stracie matki. Nie zabrakło także wątku Camilli Parker Bowles. Po tym, jak Karol się jej oświadczył, William i Harry błagali go, aby nie brał z nią ślubu. "Zaczęła rozwijać swoją długoterminową strategię, kampanię skierowaną na małżeństwo, a z czasem na Koronę (z błogosławieństwem naszego ojca, jak przypuszczaliśmy)" - pisał, co dziś, już po koronacji, nabiera szczególnego wydźwięku. Harry obawiał się, że macocha będzie go źle traktowała. "Pamiętam, że zastanawiałem się, czy Camilla będzie dla mnie okrutna. Czy będzie jak wszystkie niegodziwe macochy w opowieściach" - dowiadujemy się ze "Spare". "Will i ja poprosiliśmy go, aby tego nie robił, mój ojciec posunął się dalej. Mimo goryczy i smutku, które odczuwaliśmy, zamykając kolejną pętlę w historii naszej matki, zrozumieliśmy, że to nie ma znaczenia" - dodał. Karol i Camilla zawarli związek małżeński 9 kwietnia 2005 roku. Na ślubie cywilnym nie pojawiła się królowa Elżbieta II. Dołączyła dopiero w czasie drugiej części uroczystości, którą było specjalne błogosławieństwo udzielane przez arcybiskupa Canterbury.
