Za nami Wielki finał polskich kwalifikacji do Eurowizji 2025, do którego TVP przygotowywała się wyjątkowo długo. Trzeba też przyznać, że całość została zorganizowana z większym niż zazwyczaj rozmachem, ale błędów wciąż nie brakowało. Polską reprezentantką na 69. Konkursie Piosenki Eurowizji została Justyna Steczkowska. I to akurat dobra informacja.
Justyna Steczkowska wraca na Eurowizję. Jej "Gaja" może sporo namieszać w Bazylei
Justyna Steczkowska powróci na eurowizyjną scenę równo po 30 latach, co jest zresztą rekordem w historii konkursu. W 1995 roku reprezentowała Polskę z piosenką "Sama". Wrócić chciała już rok temu z utworem "WITCH Tarohoro" i już wtedy była faworytką fanów konkursu. Wówczas grono jurorskie zdecydowało, że Steczkowska przegrała z Luną, która ostatecznie nie odniosła sukcesu w Malmo i nie zakwalifikowała się do finału. Steczkowska w tym roku wystartowała z kompozycją mocno zbliżoną do tej sprzed roku. "Gaja" ma podobny przekaz i wplecione słowiańskie zaklęcia. Artystka, która ma na koncie wiele fenomenalnych występów, nikomu nie musi udowadniać, że scena to jej żywioł. Ale Eurowizja to dodatkowy stres.
Steczkowska wyraźnie czuła to napięcie i to przełożyło się na jakość jej występu, ale to wciąż wokalna petarda. Jej show może jest nieco chaotyczne, na scenie być może za dużo się dzieje, ale niewątpliwe kreatywna i bardzo pracowita gwiazda będzie miała do maja czas, żeby to dopracować. Jest duża szansa, że Polska z "Gają" nie tylko zakwalifikuje się z półfinału Eurowizji, ale w samym finale zajmie bardzo przyzwoite miejsce. Warto przy tym dodać, że Steczkowska dostała od polskiej publiczności silny mandat do reprezentowania naszego kraju. Głosowało na nią blisko 40 proc. widzów.
Swada x Niczos mieli pokrzyżować plany Justyny Steczkowskiej. Nie wyszło
Tuż przed finałem polskich preselekcji sporo mówiło się o tym, że to duet Swada x Niczos z piosenką "Lusterka" może pokrzyżować plany Steczkowskiej. Scena jednak swoje zweryfikowała. Piosenka śpiewana w mikrojęzyku podlaskim to faktycznie pod względem artystycznym bardzo ciekawa propozycja, ale na żywo już tak dobrze nie wypadła. Duża część utworu była wykonana z playbacku, za sprawą wgranych w aranż wokali. W efekcie wokalistka jakby nuciła coś pod nosem przez połowę piosenki, a gdy zdecydowała się wreszcie na wokalizy, to niestety pozostawiały one wiele do życzenia.
Dominik Dudek dał bardzo udany występ. Kuba Szmajkowski ma potencjał na eurowizyjną scenę
W finałowej stawce nie brakowało udanych występów, ale niestety głównie z przeciętnymi piosenkami. Najlepszą kompozycję, a zdecydowanie najbardziej radiową, miał Dominik Dudek. Jego "Hold the light" wybrzmiało bardzo przyzwoicie na żywo i zasłużenie skończyło na podium. Nie zawiódł też Kuba Szmajkowski, który z bardzo przeciętnego "Pray" wykrzesał wszystko, co mógł. Mam wrażenie, że ten młody artysta, który sam jest fanem Eurowizji, trafi jeszcze na europejską scenę. Miejmy tylko nadzieję, że z lepszą piosenką. Nie zawiedli też Tynsky i Teo, chociaż pewnie na Eurowizji przepadliby z kretesem.
W preselekcjach nie brakowało fałszywych dźwięków i mdłych kompozycji
To duża sztuka, żeby przyciągnąć uwagę i dać się zapamiętać w trakcie eurowizyjnych trzech minut na scenie. Nie wszyscy mają wystarczającą charyzmę, żeby to udźwignąć. Mimikę Janusza Radka z pewnością trudno jest zapomnieć, ale nie wiem, czy to jest coś, do czego chcielibyśmy wracać. Marien zaprezentowała najbardziej mdłą kompozycję ze wszystkich, a jakby tego było mało, to jeszcze dołożyła sfałszowane dźwięki pod koniec utworu. Bolało. Była też Daria Marx z balladą bez polotu i pomysłu, która w głosowaniu widzów zajęła ostatnie miejsce i zdobyła zaledwie 0,80 proc. głosów. Soni Maselik, wystylizowanej na polską Sabrinę Carpenter, zdecydowanie brakuje lekkości jej amerykańskiej koleżanki po fach. "Rumours" to niestety toporny pop, o którym szybko zapomnimy.
Konferansjerka Michała Szpaka zabijała wieczór. Niemiłosierne krzyki do mikrofonu
Wyraźnie widać, jak zmieniło się podejście TVP do kwestii preselekcji i Eurowizji. Całość zorganizowano dużo wcześniej, z kilkoma etapami przesłuchań i kwalifikacji, co pozwoliło wyłonić najlepsze utwory. Finał preselekcji został zorganizowany z dużym rozmachem i z pominięciem jury, którego decyzje w ostatnich latach były często krytykowane. Ktoś wpadł niestety na pomysł, żeby koncert wraz z Arturem Orzechem poprowadził Michał Szpak. Artysta, który z konferansjerką nie ma nic wspólnego, nie stanął na wysokości zadania. Szpak cały czas darł się niemiłosiernie do mikrofonu, wykrzykując coś w kierunku zgromadzonej publiczności. Wyszło bardzo chaotycznie i nieprofesjonalnie. Takie eksperymenty są tu kompletnie niepotrzebne.
Podsumowując tegoroczne preselekcje, warto zwrócić uwagę na fakt, że jest duże grono topowych polskich artystów, którzy w tego typu konkursach nie mają zamiaru brać udziału. Szkoda, bo nie możemy pokazać europejskiej publiczności, czego naprawdę słuchamy w Polsce i które piosenki królują na listach przebojów. Na pocieszenie wyślemy do Bazylei Steczkowską, czyli artystkę z krwi i kości, a nie wykonawców, o których głośno robi się jedynie przy okazji kolejnych preselekcji.
