Szaflarska była surowa wobec córek. Jedna z nich nigdy nie zapomni przykrych słów matki

Danuta Szaflarska przez lata była jedną z najbardziej uznanych polskich aktorek. Swoją karierę zakończyła w 2016 roku w wieku 101 lat. Niewiele jednak mówiło się o życiu prywatnym Szaflarskiej. Wiadomo, że była dwukrotnie zamężna i miała dwie córki - Marię ze związku z pianistą Janem Ekierem i Agnieszkę ze związku ze spikerem radiowym Januszem Kilańskim. Po śmierci matki młodsza córka opowiedziała o swoim trudnym dzieciństwie. Agnieszka Kilańska-Cypel wyjawiła, że doskwierała jej samotność. 

Córka Szaflarskiej wspomina samotne dzieciństwo. Od matki usłyszała przykre słowa

Agnieszka Kilańska-Cypel wróciła do przykrych wspomnień w książce "Szaflarska. Grać, aby żyć" Katarzyny Kubisiowskiej. Znana aktorka spełniała się przed kamerą czy na scenie teatralnej, ale rodzinie nie poświęcała już tyle uwagi. Córka Szaflarskiej przyznała, że do ósmego roku życia wakacje spędzała pod okiem gosposi, a później zupełnie sama. Aktorka miała nie mieć czasu dla młodszej córki. Sama Kiliańska-Cypel określiła matkę jako osobę apodyktyczną, surową i nieznoszącą sprzeciwu. "Zazdrościłam innym dzieciom normalnego domu. Bo ja miałam strasznie samotne dzieciństwo - mojej mamy często nie było, a jak była, to odpoczywała po pracy. Szkołą się nie interesowała, na wywiadówkach nie bywała" - czytamy w książce. Kobieta do dziś nie potrafi też zapomnieć przykrych słów, które kiedyś usłyszała od matki. - Ale jesteś gruba. Aż przykro na ciebie patrzeć - miała bezceremonialnie rzucić Danuta Szaflarska. 

Danuta Szaflarska przez lata kariery zagrała w kilkudziesięciu produkcjach

Danuta Szaflarska swoją karierę sceniczną zaczęła jeszcze w 1939 roku, gdy wystąpiła na scenie teatru w Wilnie. Ogromną popularność przyniósł jej występ w "Zakazanych piosenkach" w 1946 roku. Przez lata swojej długiej drogi zawodowej zagrała w takich filmach jak m.in. "Pożegnanie z Marią", "Przedwiośnie", "Pora umierać", "Żółty szalik" czy "Jeszcze nie wieczór". Trzykrotnie zdobyła nagrody na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Dwukrotnie wyróżniono ją Orłem, polską nagrodą filmową.