Ma się nieodparte wrażenie, że ta rozmowa to trochę łzawa historia z kategorii "już jako mała dziewczynka wiedziałam, że zostanę gwiazdą". I może jedynie tchnąć nieco nadziei we wszystkie dziewczynki, które teraz wiedzą, że zostaną gwiazdą. Zapytana czy chciała podbić świat, odpowiada bez chwili wachania.
Cały czas chcę! Wierzę w siebie i w to, że jestem na świecie, żeby coś powiedzieć.
Do Stanów trafiła dość przypadkowo. Jeszcze jako nastoletnia uczennica szkoły baletowej poznała Amerykanina, który zachwycił się jej chęcią do eksperymentowania w tańcu. I zaprosił do Nowego Jorku.
I dzielna mała dziewczynka, narażona na wszystkie możliwe niebezpieczeństwa tego świata, pokus, narkotyki, zboczeńców, wybrała się sama do Nowego Jorku. Musiała szybko dorosnąć.
Ale, jak to w Stanach, bywało też ciężko (my w Polsce tak nie mamy).
Do południa pracowałam w recepcji studium baletowego (w zamian za darmowe zajęcia), o 12.30 zaczynałam zajęcia w szkole, do nocy pisałam prace domowe. Wynajdowałam różne metody na zarabianie dodatkowych pieniędzy, na przykład sprzedawałam bateria na Times Square. Chodziłam na spotkanie anonimowych alkoholików tylko dlatego, że dawali za friko mleko i ciasteczka.
No i warto było zaglądać do AA. Iza ma na swoim koncie kilka ról w amerykańskich filmach - zagrała m.in. w "Wygranych marzeniach" i w sequelu filmu "W rytmie hip hopu". Popieramy - do AA profilaktycznie zajść nigdy nie zaszkodzi. A tak na marginesie - czemu w wywiadzie nie ma ani słowa o chłopaku Izy - Maćku Zakościelnym? Składamy podwójną reklamację.
