Kłótnia z mężem
Kilka godzin później seniorzy znów się spotkają - w lokalnej kawiarni. Stanisław, widząc nową kuracjuszkę, od razu podejdzie do stolika:
Zacznijmy jeszcze raz, bo początek mieliśmy nie najlepszy... Stanisław Sieńczyłło, bardzo mi przyjemnie! Chciałbym się jakoś w pani oczach zrehabilitować, a frezje to trochę za mało. Więc może pozwoli się pani zaprosić na pyszne racuchy, jabłka w cieście? Tu niedaleko jest wspaniała cukiernia i byłoby mi bardzo miło.
Ale Barbara zapał "donżuana" ostudzi - jednym lodowatym spojrzeniem.
O, nie, proszę pana, nie ma mowy! Ja mam męża. I nie chadzam z nieznajomymi na racuchy!
Niestety Lucjan jej wierności nie doceni. Późnym wieczorem Mostowiak zadzwoni do ukochanej, by pożalić się na los "słomianego wdowca". I od słowa do słowa - ostro się z żoną pokłóci!
Wiesz co, Basiu? Wcale za tobą nie tęsknię, jak jesteś taka złośliwa!
Ja też za tobą nie tęsknię! Jesteś opryskliwy, nieprzyjemny i... I zdziwiłbyś się, jakie mam tu w sanatorium powodzenie! Wszyscy zwracają na mnie uwagę.
Tak? No, to bardzo proszę, korzystaj z życia!
A żebyś wiedział, że będę!
Barbara, zirytowana, odłoży w końcu słuchawkę.
