Źli ojcowie piszą książki dla dzieci?
Christopher Milne wspominał, że jego ojciec ciągle go zaniedbywał. Spędzał z nim milczące pół godziny przy śniadaniu i kwadrans przed obiadem (wszak, zgodnie z etykietą, przy jedzeniu się przecież nie rozmawia). Tatuś Krzysia, który opowiadał Kubusiowi takie czarowne bajeczki, był w gruncie rzeczy beznadziejnym sztywniakiem. Zimny i wyniosły Alan Alexander Milne nie znosił również swojej żony. Do tego stopnia ją ignorował, że w "Kubusiu Puchatku" brak jest najmniejszej choćby wzmianki o mamie Krzysia. Tym bardziej to bolesne, że po latach dorosły już Christopher przyznał, że niektóre fragmenty przygód misia, pochodzą z opowiastek wymyślonych dla niego przez mamę. Potem, w swojej autobiografii, miał użyć jeszcze bardziej krytycznych i nieprzychylnych ojcu słów:
Gdy miałem trzy lata, mój ojciec miał trzy lata. Gdy miałem sześć - on miał sześć. Potrzebował mnie, by uciec od swojej pięćdziesiątki.
Stary Milne okropnie się irytował sławą, jaką przyniosły mu przygody misia o małym rozumku. On chciał tworzyć coś wielkiego, poważnego... tymczasem jego książki dla dorosłych były niezauważane. Kubuś pogrążył nie tylko jego. Na "kubusiowe piętno" skarżył się też Krzyś, który do końca życia nie mógł się już wyzwolić ze swojego książkowego wizerunku. Nawet gdy był już dorosłym mężczyzną, wszyscy w nim widzieli chłopczyka o złotych lokach.
