15-letnia córka znanego reżysera: Nazywają nas potworami z probówek. Dzieci z in vitro myślą, że są sztuczne

On - uznany reżyser filmowy, ona - utalentowana pisarka. Do szczęścia brakowało im jedynie upragnionego dziecka. Andrzej i Małgorzata Saramonowicze leczyli się wiele lat. W końcu w klinice Novum znaleźli odpowiednią pomoc nie tylko medyczną, lecz także wsparcie psychiczne.

Myślano nie tylko o tym, żeby doprowadzić do szczęśliwego urodzenia dziecka, ale też o tym, żeby rodzice dotrwali do tego momentu w dobrym stanie psychicznym. A to nie było proste.

Fot. ANNA BIAŁA

15-letnia Konstancja Saramonowicz otwarcie mówi we "Wprost", co zniechęciło ją do religii.

Po komunii byłam wierząca. Przez miesiąc. Zawsze coś. Potem zaczęłam czytać o in vitro. Po tym czego dowiedziałam się z wypowiedzi księży, zdecydowałam, że nigdy więcej nie pójdę do kościoła.

Dziewczyna czuje się odrzucona.

Oni nie chcą mnie, to ja tam łazić nie będę - mówi z butą Konstancja. - Nazywają nas towarem zakupionym w sklepie, potworami z probówek, imitacjami ludzi, dziećmi Frankensteina...

Jednak stanowczy ton nie dość ukrywa niezrozumienia dla całej sytuacji.

Kto może w twarz powiedzieć drugiemu człowiekowi, że jest gorszy od innych tylko dlatego, że się urodził? Kto może powiedzieć rodzicom, że jeśli nie mogli mieć dzieci, to trudno, powinni się z tym pogodzić i nie marudzić, a nie przedłużać swoje "wadliwe geny".

To ostre słowa jak na wrażliwą dziewczynkę.

Wadliwe geny? O czym ty mówisz? - dopytywała się zaniepokojona dziennikarka, Marta Bratkowska.

Tak, tak wadliwe i złe geny, z których rodzą się niedorobione i słabe osobniki, zanieczyszczające nasz gatunek. Takie głosy też były!

Słowa Konstancji przerażają.

Nie rozumiem, jak można być tak no... złym, żeby powiedzieć coś takiego i jeszcze być z tego dumnym i ogłupiać tym innych. A przez takich księży i biskupów ludzie cierpią. I dzieci myślą, że są gorsze od innych, że są sztuczne.

Pamiętam, jak kiedyś siedziałam z mamą na kanapie i oglądałyśmy razem telewizję. Miałam wtedy z siedem czy osiem lat. Transmitowana była msza, podczas której odczytywany był list o in vitro. W pewnym momencie odwróciłam się do mamy i zapytałam: "Mamo, dlaczego on mówi, że ja jestem dzieckiem szatana? Coś jest ze mną nie tak?" - dodaje Konstancja.

Trzecia rodzina, która wypowiedziała się dla "Wprost", tak wspomina swoją historię:

To było szaleństwo - wspomina Andrzej Wolf, operator filmowy. - Dostaję telefon, że pilnie potrzebne jest nasienie i mam natychmiast stawić się w klinice. Pędzę tam z koszmarną migreną. Wpadam, każą mi iść do pokoju. Pod drzwiami cały personel czeka aż pan Wolf... Wiadomo co. Koszmar. Głowa pęka, a jedyną pomocą "erotyczną" w tym pokoju jest obrazek Wenus z Milo.

Jednak udało się. Karolina urodziła się przy pierwszej próbie. Andrzej Wolf we "Wprost" przyznaje, że ma żal do Kościoła:

Biskup Pieronek nazywa ich "antychrystami"(...). Glemp twierdzi, że moja córka jest z grzechu, bo z onanizmu. Niech mi nie gadają, że to grzech, bo sami to robią. Ciągle doszukują się obrazy uczuć religijnych, a to oni obrażają moje święte uczucia ojcowskie. Nie mają pojęcia o niczym, także o cierpieniu kobiety.

Karolina Wolf o sposobie poczęcia dowiedziała się dopiero w dniu swoich 18. urodzin. Informację tę przyjęła na zimno. Od tamtego czasu jednak nie waha się otwarcie i bez emocji mówić o tej medycznej terapii. Wraz z ojcem nie boi się radykalnych środków.

Screen z Facebook.com

Po raz pierwszy zabrali głos w sprawie in vitro w szpitalu św. Zofii na przedwyborczym spotkania z kandydatem na prezydenta, Bronisławem Komorowskim.

Komorowski mówił o in vitro, aborcji i eutanazji - mówi we "Wprost" Andrzej Wolf.  - Wszyscy politycy w tym kraju wymieniają jednym tchem aborcję, eutanazję i in vitro. Żadnej delikatności rozróżnienia. Wstałem i powiedziałem, żeby nie wkładał ich do jednego worka. Nie obrażał ich , bo tu "przy prezydencie siedzi dziecko z in vitro". Myślę, że to trochę otworzyło mu oczy. Potem długo rozmawiał z Karoliną.

Wolf i jego córka czują się dyskryminowani.

Jak oni mogą mówić, że moje dziecko jest gorszym człowiekiem? Jakbym znalazł sensownego adwokata, to wytoczyłbym im wszystkim proces o obrazę uczuć - podsumowuje operator.