Michael Jackson był geniuszem i lubił młodych chłopców. Wszyscy jesteśmy jego ofiarami

Nie odmawiam Michaelowi Jacksonowi talentu czy geniuszu. Jestem jego fanem, odkąd pamiętam. Jackson w każdym domu był jak członek rodziny. Był jak przyszywany starszy brat, tyle że z telewizora. Kochał świat, pragnął go uleczyć, działał charytatywnie, to wszystko już wiemy. Musimy oswoić się też z faktem, że był pedofilem.

To słowo i zwrot będą powtarzały się w tym tekście wielokrotnie. Uprzedzam. Będą jednak padały w rożnym kontekście, bo to nie jest prosta sprawa. Ta historia to psychologiczny labirynt – zaś jej zrozumienie wymaga niewyobrażalnego remontu wszystkiego, co do tej pory na temat Jacksona przyswoiliśmy. Bo nie jest łatwo uświadomić sobie, że przez trzydzieści lat wszyscy byliśmy ofiarami. Bohaterom głośnego dokumentu zajęło to dwadzieścia lat.

Michael JacksonMichael Jackson Agencja Gazeta

Dostrzegam niepokojące zjawisko w dzisiejszym świecie. Nie wierzymy ofiarom i wybielamy sprawców. Albo od razu kamienujemy tych wybranych. Kevin Spacey kładł się na młodych chłopcach. Wyrok: Pedofil. Koniec kariery. R. Kelly gwałcił, uwodził i wykorzystywał niepełnoletnie dziewczyny. Jedną nawet poślubił. Wyrok: Gwałciciel. Weronika Rosati opowiedziała o przemocy domowej. Wyrok: Kłamie. Należało jej się. Szybkie wyroki publiczne jak szybkie strzały w kole Plotka.

Przy okazji sprawy z R. Kellym chyba wszystkie gwiazdy reaktywowały sobie konta na Twitterze. Zrobiono mu stos z tweetów i podpalono. Chociaż wciąż jest wiele głosów, które bronią piosenkarza i zarzucają bohaterkom dokumentu "Surviving R. Kelly" kłamstwo. Ile kobiet musi zeznać, że zostało zgwałconych, aby opinia publiczna im uwierzyła? Czy rzeczywiście żyjemy w czasach, w których głos kobiet, szczególnie ciemnoskórych, w ogóle się nie liczy i spychany jest na margines? Kilkuodcinkowy dokument wywołał ogólne oburzenie i wciąż o nim głośno.

Kiedy światło dzienne ujrzał film "Leaving Neverland" - zapadła cisza. Nagle nikt nie ma nic do powiedzenia. Zmowa milczenia? Wszystkie okna dialogowe jak szybko jak się reaktywowały, tak szybko zostały zdezaktywowane. Dlaczego? Bo każdy boi się stanąć i powiedzieć, że wierzy ofiarom – chłopcom, którzy do dzisiaj nie mieli szansy stać się mężczyznami – Wade'owi Robsonowi i Jamesowi Safechuckowi. Oni są dzisiaj pognieceni. Połamani. To skrzywdzone dzieci w dorosłych ciałach - ofiary pedofilii. W dzisiejszym świecie zaś, mężczyźni nie mogą być ofiarami, tak jak kiedyś - według Andrzeja Leppera - prostytutki nie mogły być zgwałcone. Milcząca opinia publiczna boi się stanąć twarzą w twarz z największą muzyczną legendą, z królem pop, z geniuszem, z jego dziedzictwem i milionami rozgoryczonych, skrzywdzonych fanów, których sprytnie oszukał.

Wade RobsonWade Robson East News/mat.promocyjne HBO

Obejrzałem "Leaving Neverland". Zaskoczyło mnie moje podejście do tego filmu oraz reakcja w trakcie. Z góry założyłem, że to, co oglądam, to fikcja. Słuchałem o tych seksualnych relacjach w fabryce marzeń Neverland, jakby ktoś opowiadał na ekranie o parzeniu sobie herbaty. Zero szoku. Żadnych emocji. Kompletnie nic. Oto dwóch facetów, którzy z pewnością nie mają kasy, chcą się ponownie przypomnieć i wybić na plecach mojego nieżyjącego idola. Przecież najlepiej po śmierci, trup się już nie obroni. Zimne jak ciało fakty kontra czczony jak Bóg nieboszczyk. Kłamstwo. Próba zarobienia pieniędzy, bo przecież wcześniej, w 2005 roku, kiedy Jacksonowi groziło więzienie, stanęli w jego obronie, a dzisiaj zmiana frontu i mówią o byciu ofiarami. Bzdura. Ale nagle, w trakcie trzech wypowiedzi, coś we mnie pękło.

Najpierw było wyznanie jednej z matek, Stephanie Safechuck, kiedy Michael chciał zabrać po koncercie jej syna Jamese’a do swojej przyczepy. Jej obawy rozwiał ktoś z ekipy gwiazdora, mówiący, że Jackson jest jak dziewięcioletni chłopiec.

To mnie uspokoiło (“That made me feel comfortable”) - powiedziała.

Uspokoiło na tyle, że później, kiedy trzydziestoparoletni, dorosły mężczyzna dzwonił do ich domu, pozwalała swojemu siedmioletniemu synowi rozmawiać z nim godzinami przez telefon? O czym rozmawiali? I co robili codziennie przez kilka miesięcy w jednym pomieszczeniu? Czy nie wzbudzało to jej podejrzeń w pokoju obok, a następnie w pokojach oddalonych coraz dalej od swojego dziecka? Czy dom, który otrzymała od Jacksona rekompensował tęsknotę i brak syna? Matka Wade’a, Joy Robson, również posłała syna w objęcia Jacksona, bo "to Michael", a Neverland to fantazja, a każdy chce żyć fantazją i po wjeździe przez bramy tego bajkowego rancha zapomnieć o wszystkim w pokoju gościnnym wybranym na żądanie, kiedy w sypialni głównej siedmioletnie dziecko ma w ustach nabrzmiałego penisa dorosłego mężczyzny.

Ten członek w dziecięcych ustach był drugim policzkiem. Otrzeźwiałem. Za trzecim razem dostałem z główki – te dwa policzki były na rozgrzewkę, na ocucenie. "Michael poprosił mnie, abym pozbył się majtek, na których była krew" po nieudanej próbie stosunku analnego. I wtedy zrozumiałem, że również jestem ofiarą Michaela Jacksona. Wy też nimi jesteście.

Michael JacksonMichael Jackson Agencja Gazeta

Historia traumatycznego dzieciństwa "Króla Popu" poruszyła cały świat. Oto ikona, legenda, globalna supergwiazda ma takie same problemy jak każdy z nas. Król jest ludzki. I też dostawał pasem. Nic nie jednoczy bardziej niż jakaś trauma albo zamach na jednostkę lub grupę. Wystarczy zobaczyć, jakie poruszenie wywołały zamachy na Konstytucję czy kobiety w kraju. Od razu naród się zjednoczył i ruszył na barykady. Tak samo świat zjednoczył się we współczuciu dla Jacksona. Wszyscy znamy tę historię – ojciec Joseph znęcał się fizycznie nad swoimi dziećmi, aby wymusić na nich totalne posłuszeństwo i stworzyć największe na świecie gwiazdy. Zyskał sławę i sukces, stracił miłość swoich dzieci. Michael nienawidził swojego ojca, w wywiadzie z Martinem Bashirem, pytany o to, jak i czym był bity, rozpadł się na kawałki. On także był pogniecionym chłopcem, jak jego późniejsze ofiary. Odebrał im dzieciństwo i szanse na normalne wkroczenie w dorosłość, tak jak odebrano ją jemu. Był ofiarą niewyobrażalnej przemocy fizycznej i psychicznej. Wielokrotnie też przyznawał, że był wykorzystywany seksualnie. A to pozostawia w mózgu piętno. Bliznę, która nigdy nie zostanie zaleczona. Przemoc rodzi przemoc.

Wszystkim tym, którzy twierdzą, że tak nie jest, polecam książkę Justyny Kopińskiej "Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie?". Opisana w nim zakonnica wysyła księżom pedofilom chłopców do gwałtów. Często niepełnosprawnych lub głuchoniemych, aby nie mogli o tym nikomu powiedzieć. Ci, którzy zostają w zakonie i dojrzewają, powtarzają później te zachowania – z ofiar księży, stają się oprawcami młodszych, bezbronnych, takich jak kiedyś oni. I jest to brutalne. Boli. Skandal Jacksona jest o tyle skomplikowany, że nie ma w nim dosłownego aktu gwałtu. Stosunki seksualne odbywają się za przyzwoleniem chłopców. Michael wielokrotnie powtarzał, że nie skrzywdziłby dziecka - i rzeczywiście w dosłownym, fizycznym znaczeniu, nie krzywdził chłopców - nie wiązał, nie bił, nie znęcał się nad nimi, nie zmuszał do seksu. Nie gwałcił. Wykorzystywał. Dotykał, pieścił. Dosłownie "miłował". I dlatego tu następuje okrutny brak zrozumienia i współczucia dla jego ofiar.

Czy byłoby inaczej, gdyby był w tym brutalny i można by te akty podpiąć dosłownie pod akt przemocy, a nie "tylko" akt seksualny na dziecku? No bo jak to tak siedzą i opowiadają o byciu wykorzystanym, kiedy otwarcie mówią "Co jest w tym nie OK, kiedy światowy gwiazdor, Twój idol, ulubieniec wszystkich, nagle zauważa właśnie Ciebie i w dodatku zaczyna Cię lubić?". To spełnienie dziecięcych marzeń oraz marzeń ich matek o pieniądzach, sławie i dobrym życiu dla nich i ich synów. To jest właśnie grooming, czyli proces uwodzenia, polegający na zaprzyjaźnieniu się i nawiązaniu więzi emocjonalnej z dzieckiem, aby zmniejszyć jego opory i później je seksualnie wykorzystać. Michael uwiódł nas wszystkich – zbudował wizerunek wiecznego Piotrusia Pana, aby zbliżać się do swoich ofiar.

Myśmy wszyscy mu uwierzyli, a Michael Jackson uprawiał seks z tymi obejmowanymi wszędzie dziećmi. Wysyłaliśmy mu je do łóżka. Nieświadomie. Mimo sygnałów alarmowych w postaci wcześniejszych oskarżeń. Bo "to przecież Michael". A on uczył te dzieci, jak się szybko ubierać, kiedy zbliżało się zagrożenie w postaci ewentualnego świadka lub rodzica, obcował z nimi w basenie, dotykał w każdym pokoju w Neverland, w kinie, w kolejce i stopniowo przygotowywał do pełnej penetracji. Mając ich rodziców za ścianą.

Jesteś bezpieczny. Give In To Me. Popatrz, przecież nie robimy nic złego, kochamy się, oni nie zrozumieją, Twoja mama jest za ścianą, zawsze możesz do niej iść, odwiozę was do domu i możesz tutaj już więcej wrócić. Chcesz tego? Mogę zniknąć z Twojego życia.

Michael JacksonMichael Jackson mat.promocyjne HBO

Czy jakiekolwiek dziecko, będąc w objęciach idola, takiego jak Michael Jackson, człowieka, którego kocha cały świat, a on ukochał właśnie je - powie nie? Nie zgodzi się na kolejny krok w związku z Bogiem? Nie udowodni swojego oddania i miłości? Nie. Przecież tak wszyscy dorośli okazują sobie uczucia. Wade i James kochali Michaela, tak jak kochał go świat. Dlaczego nie powiedzieli o tym wcześniej? Nie chcieli go skrzywdzić, a dzisiaj, kiedy już nie żyje - nic mu nie grozi. Oni za to mogą się wyspowiadać, pozbyć się chociaż częściowo traumy. Michael mówił im przecież wprost - jeśli ktokolwiek się dowie, to będzie nasz koniec – pójdziemy do więzienia. Które normalne dziecko chciałoby skrzywdzić kogoś, kogo kocha?! Perfekcyjnie omotani, uwiedzeni przez niego, bezbronni wobec swoich własnych uczuć i dziecinnych marzeń poszliby za nim w ogień. I zabrali za sobą swoje matki. Bo jaka matka nie chciałaby tego, co najlepsze dla swojego dziecka? One także były ofiarami tej manipulacji. Do dzisiaj o Jacksonie mówią z wielkim uczuciem. Nawet gdy Stephanie opowiada, że tańczyła, kiedy dowiedziała się, że Michael umarł i nie będzie mógł już skrzywdzić jej dziecka, mówi to nie jak typowa ofiara, roztrzęsiona czy załamana, ale kompletnie beznamiętnie. Ot, rozwiązał się sam jakiś problem, możemy iść dalej. Mógłbym się założyć nawet, że tańczyła do jego muzyki.

My, opinia publiczna nie możemy winić ani ich, ani ich dzieci. Nie możemy winić ofiar. Przyznanie się do bycia ofiarą to wielka odwaga. Podwójna, jeśli chodzi o mężczyzn. Bo w dzisiejszym świecie mężczyzny przecież nie można zgwałcić, to niemożliwe. To facet gwałci, wiec nie może być gwałcony. Możliwe, bo dzieci - nieważne czy chłopcy, czy dziewczynki - są skonstruowani tak samo. I tak samo szybko, bez opieki matek mogą stać się ofiarami.

#MeToo dało głos kobietom, ale wyrządziło krzywdę chłopcom – wsadzono ich automatycznie do płciowego worka z mężczyznami – oprawcami kobiet. Wykluczono. A kobiety, matki, są odpowiedzialne za chłopców i ich krzywdy, bo są po to, aby ich chronić, walczyć o prawa i bezpieczeństwo, tak jak walczą o swoje i innych kobiet. Czas powiedzieć to głośno. Przyjrzyjmy się chłopcom. Oni cierpią tak samo jak dziewczynki, ale społeczeństwo nie daje przyzwolenia mężczyznom na skargi, łzy, ani bycie ofiarami. Dlatego męskie ofiary tak często milczą. Najlepszym przykładem są Wade i James.

Michael Jackson w PolsceMichael Jackson w Polsce Fot. Sławomir Kamiński / Agencja Gazeta

Radia od kilku dni bojkotują dorobek artystyczny Króla. Pisząc ten tekst słucham jego płyty "HIStory" i jest mi niesamowicie smutno. Bo oto sam żegnam idola. Tymi piosenkami o samotności, braku akceptacji, tragicznym dzieciństwie, złych rzeczach dziejących się na świecie, wizerunkiem dziwaka "Wacko Jacko" śpiącego w komorze tlenowej urabiał nas całe życie, abyśmy - jak jego ofiary - ślepo wierzyli w każde jego słowo. Kilkuletni chłopiec we mnie, który kiedyś pisał listy pełne miłości do Jacksona, dzisiaj solidaryzuje się z pogniecionymi dziećmi zamkniętymi w dorosłych ciałach moich wykorzystanych rówieśników. Wierzę im. Musimy zacząć wierzyć ofiarom i okazywać im wsparcie. Bo to nie jest OK, żeby dorosły mężczyzna przebywał sam na sam z nie swoim dzieckiem dzień i noc. Dziwi mnie zrozumienie dla Jacksona, a brak publicznej zgody na adopcję dzieci przez samotnego mężczyznę. Natychmiastowa i wydawać by się mogło oczywista konotacja to zboczenie - pedofilia. W Polsce również homoseksualizm, bo te pojęcia się ciągle myli, a nie mają ze sobą nic wspólnego. Otwórzcie oczy. Żadna niewinna osoba nie idzie na ugodę poza drzwiami sądu, z dala od kamer i nie wypłaca komuś 23 milionów dolarów.

Zainteresowanie dorosłego mężczyzny dziećmi to nie fetysz. To zboczenie. Podchodzi pod paragraf. Zadaję sobie jednak jedno pytanie: Co dalej z muzyką? Ostracyzm? Ban? Bo przecież filmów Polańskiego nikt nie zbanował, a całe zastępy polskiej śmietanki towarzyskiej stanęły w jego obronie. Przypomnieć nazwiska?

Bartek Fetysz

Więcej o:
Komentarze (248)
Michael Jackson był geniuszem i lubił młodych chłopców. Wszyscy jesteśmy jego ofiarami
Zaloguj się lub komentuj jako gość
  • Gość: molestowany

    Oceniono 66 razy 42

    Nie spodziewałem się wielkich rewelacji. Ale obejrzałem oba odcinki już 3 razy. Nikt, kto nie był molestowany ani nie jest specjalistą od tego typu zagadnień, nie zrozumie dlaczego tak długo zwlekali, dlaczego wcześniej kłamali. Byłem molestowany jako małe dziecko ale przez wiele lat nie wiedziałem, że zrobiono mi krzywdę, ot 18 letni syn sąsiadki "coś" ze mną robił. Dziś mogę równie beznamiętnie jak Wade i James opowiedzieć ze szczegółami co i jak ze mną robił. Pamiętam nawet kolor plastikowych żołnierzyków, którymi rzekomo mieliśmy się bawić. Potem zaczęło się moczenie w nocy i nikt z dorosłych nie próbował nic z tym zrobić, ojciec lał mnie pasem i myślał, że tym samym sprawi, że przestanę. To jest przykład tego jak rodzice nie chronią i nie wspierają swojego dziecka w tym wszystkim. I - teraz uwaga - ten sam syn sąsiadki, gdy po kilkunastu latach zdecydował się na ślub kościelny, potrzbował świadka do bierzmowania, którego wcześniej nie przyjął. Kogo poprosił i kto mu nie odmówił? Nie miałem z nim żadnego emocjonalnego kontaktu jak chłopaki w filmie, a jednak nie odmówiłem. Wykonałem jego "polecenie" jak kiedyś. Jechaliśmy w pociągu kilkadziesiąt minut i nie zamieniliśmy słowa. Potem położyłem mu rękę na ramieniu jak przystało i dostał łaski Ducha Świętego. Schemat jest bardzo podobny: najpierw pracoholizm, udowadnienie że jest się czegoś wartym. Ciągła nieakceptacja siebie. Problemy w związkach. Zachowania nałogowe. Moja terapia zaczęła się jak terapia Wade'a: panie terapeuto, coś jest ze mną nie tak, jest coraz gorzej i nie mogę sobie z tym poradzić. Dopiero później wychodzi na wierzch cały ten emocjonalny labirynt. Czasem wkur..am się na niego, że ciągle w TYM upartuje większości moich niedostatków. "Patrzycie na nas jak na dorosłych, a jesteśmy dziećmi, które maja po prostu dużo lat". Aż mnie w żołądku ścisnęło gdy James to powiedział. Ten ciągły półuśmieszek lub kamienna twarz - to też cecha wspólna. Gdy opowiadamy o tym jak inni nam robią krzywdę nie płaczemy. Bierzemy to za fakt. Tak jest i z nami się tak właśnie postępuje. Łzy zaczynają się gdy krzywdzimy innych. Chłopaki są niesamowicie wiarygodni i szczerzy. Ja to wiem. Nie mogłem dojść do siebie po filmie. Piszę tylko tyle - po swoich doświadczeniach uważam, że mówią prawdę. A co do artysty - miałem i mam go gdzieś. Nie ma dla mnie żadnego znaczenia czy jego utwory będą odtwarzane czy nie. Natomiast postawę chłopaków, szczególnie w ich sytuacji, uważam ze niesamowicie odważną.

  • Gość: tchocky

    Oceniono 78 razy 40

    2005 rok - Wade Robson zeznaje w procesie, gdzie MJ jest oskarżany o molestowanie seksualne dzieci w swojej posiadłości. Stanowczo odpiera zarzuty i twierdzi, iż nigdy nie istniała pomiędzy nimi relacja seksualna i nie wie nic na temat owej relacji z innymi dziećmi.
    2009 rok - umiera Michael Jackson. Wade Robson publicznie wyraża swój żal, twierdzi, że on i Jackson przez 20 lat byli serdecznymi przyjaciółmi i że wszystko, co osiągnął w swym życiu zawodowym i prywatnym, zawdzięcza przede wszystkim jemu. Wspomina nawet, że nie usuwa wiadomości od MJ z automatycznej sekretarki, bo chce od czasu do czasu posłuchać jego głosu. Do tego czasu bywał gościem w domu MJ i nawet grillowali sobie wspólnie z dziećmi Michaela.
    2011 rok - Wade Robson stara się o posadę reżysera show tanecznego w Cirque du Soleil do muzyki MJ. Fundacja Michael Jackson Estate odrzuca jego kandydaturę.
    2012 rok - Robson przechodzi załamanie nerwowe wywołane, jak sam twierdził, chęcią osiągnięcia sukcesu, a jego kariera, finanse i życie osobiste zaczynają chylić się ku upadkowi. W tym samym roku zaczyna szukać chętnego do wydania jego wspomnień, w których twierdzi, iż był molestowany przez MJ. Nie znajduje chętnych.
    2013 rok - Wade Robson i James Safechuck, bohaterowie dokumentu HBO, wnoszą do sądu pozew o odszkodowanie w wysokości 1,5 miliarda dolarów. Safechuck również przebywał w posiadłości Neverland w latach 80. i stwierdza, że dopiero gdy Robson wniósł swój pozew, zdał sobie sprawę, że był molestowany. Wcześniej zaprzeczał, podobnie jak Robson w 2005 roku. Na jaw wychodzi też korespondencja Robsona z matką, w której stwierdza, że "to ostatnia chwila, by dostał to, co mu się należy".
    2017 rok - pozew zostaje oddalony przez sąd jako bezzasadny.
    2019 rok - HBO wypuszcza film dokumentalny z Robsonem i Safechuckiem na temat molestowania ich przez MJ w dzieciństwie. Żaden z podanych wyżej faktów nie zostaje wspomniany nawet półsłówkiem

  • bartekgryko

    Oceniono 74 razy 34

    dramatyczna manipulacja...Ile kobiet musi zeznać, że zostało zgwałconych, aby opinia publiczna im uwierzyła? Drogi redaktorze wyroków w sprawach o molestowanie nie wydaje opinia publiczna, wystarczy jedno zeznanie wiarygodnej kobiety by skazać, a nie wystarczy setka zmyślonych... opinia publiczna, którą tak tu instruuje p redaktor, ma oczywiscie takie czy inne zdanie, najcześćiej podzielone, ale od decydentów oczekujemy by nie ulegali tej opinii, często podkręcanej przez najróżniejsze media, trole, służby itp, a kierowały się decyzjami, wyrokami itp organów które zbadają oskarżenia i zweryfikują ich prawdziwość. Jedni panowie dziś mówią, że byli wykorzystywani inni mówią, że nie byli. Kto mówi prawdę ? nie wiem, i p redaktor też nie wie, nikt z czytelników tego nie wie. Więc z jakiej racji p redaktor mówi nam że coś jest prawdą a coś nie jest .. że R Kelly kłamie a parę pań mówi prawdę ? Proszę ochłonąć, pomyśleć i nie manipulować tak bezczelnie czytelnikami. :)

  • Gość: ar

    Oceniono 38 razy 26

    Problem polega na tym, że cześciej nie wierzy sie prawdziwym ofiarom przemocy, bo te są mało przekonujące, zawstydzone, nie potrafiła odpierać araków, za to jak kęsi kluski łykamy pomówienie różnej maści naciągaczom, pseudo celebrytów i marnym aktoreczkom, którzy ślizgając sie na fali tematu, znajduja okazję do medialnego zaistnienia, zdobycia popularności. Ci potrafią cierpieć przekonująco, bo też grają o być albo nie być. Nie ma tu prawdziwego cierpeirnia, bo nie ma być po czym, więc grają swoją rolę wyraziście, z premedytacją i manipulować mogą dowolnie.
    Prawdziwe ofiary przegrywają wizyjność, bo są wycofane, wystraszone z potworną traumą.
    Media chętnie poddłapują gierki pseudo pokrzywdzonych, bo to sie dobrze sprzedaje, robi się jazgort, przepychanko słowne, włączają się "autorytety" aaa społeczeństwo czuje, ze coś robi dla ofiar.
    Tymczasem prawdziwe ofiary zaszczute powierzchownym, celebryckim wrzaskiem i jazgotem z wycofanych stają się jeszcze bardziej wycofane, bo ze swoim problemem nie są w stanie się przebić.
    To jest szczyt obłudy i chamstwa!!!

  • Gość: Kfcv

    Oceniono 45 razy 19

    Widze ze wyrok wydany. Wszyscy wszystkp wiedzą po obejrzeniu jednego filmu.

  • Gość: ff

    Oceniono 40 razy 18

    A ja jestem zaskoczony "zdziwieniem" tym faktem. To, że Jackson był pedofilem i że kupował za pieniądze milczenie swoich ofiar, to było wiadomo już 20 lat temu.

    Byłem wtedy jeszcze dzieckiem, nie do końca rozumiałem problem pedofilii, a i tak już wtedy wiedziałem, że to nie jakiś gwiazdor, ale niebezpieczny człowiek i przy okazji szaleniec. Przerażał mnie i odrzucał, wiedziałem, że jest przede wszystkim chory i że to smutne, ale choroba nie tłumaczyła jego dziwactw i grzechów.

  • libero2015

    Oceniono 15 razy 15

    W przeciwieństwie do redaktora ja fanem Jacksona - artysty nie jestem (byłem w dzieciństwie a więc bardzo dawno temu), więc nie bronię idola. Ale interesowałem się to sprawą od strony czysto medialnej i prawnej. Zanim szanowny redaktor napisze, że był pedofilem, może trochę głębszego wejścia w fakty:
    - Jackson miał 5 oskarżeń o molestowanie, z których jedno zakończyło się procesem. Procesem, w którym oskarżyciel użył wszelkich możliwych środków, aby go wsadzić do więzienia. Problem w tym, że wszystkie ofiary, albo pękły w sądzie, albo wręcz odmówiły zeznań. Został uznany niewinnym wszystkich 12 zarzutów. W 2 przypadkach oskarżający nic nie chcą obecnie mówić, odcięli się od świata. Jedynie wiemy, że do złożenia oskarżeń gdy byli dziećmi zachęcali ich rodzice. Pozostałe przypadki to obecne oskarżenia.
    - w tamtym procesie, pierwszym (najważniejszym) świadkiem powołanym przez Jacksona aby zeznawał na jego korzyść, był jeden z jego obecnych oskarżycieli. Co się zmieniło, że z obrońcy stał się oskarżycielem. On twierdzi, że wtedy był dzieckiem. Nieprawda. Gorąco bronił Jacksona jeszcze kilka lat temu jako dorosły człowiek. Oskarżenia wniósł po tym jak rodzina Jacksonów odmówiła mu udziału w produkcji muzycznej opartej na muzyce Michaela.
    - Sprzedająca pikantne szczegóły w filmie pokojówka, to osoba, która została zwolniona przez Jacksona z pracy po tym jak wyszło, że kradnie i sprzedaje rzeczy z jego domu. Miała proces, który przegrała. Odszkodowania nigdy Jacksonowi nie zapłaciła.
    - Ofiary również twierdzą, że robią to przede wszystkim dla ofiar pedofili. Poza tym "przede wszystkim" przygotowują pozew o 1mld odszkodowania - mały szczególik, o którym nie wspominają, bo psuje ich wizerunek idealistów.
    Gdyby poszperać, to tych dziwnych - uderzających w wiarygodność oskarżycieli faktów jest o wiele więcej. Ja nie twierdzę, że Jackson na pewno nie był pedofilem, ale redaktor powinien również zadbać o zweryfikowanie wiarygodności tej drugiej strony.

  • Gość: Obiektywny

    Oceniono 48 razy 14

    Bartek. Myślałem, że jesteś bardziej obiektywny w swoich ocenach jako dziennikarz. Nie bronię Jacksona, ale tak samo można wątpić w szczerość tych mężczyzn. Niegdyś trzymający stronę MJ'a, a dziś wbijający mu kolec. Przypominam, że w wywiadzie z roku 2014 "Ofiara" mówi o tym, że Michael był wspaniałym człowiekiem i nigdy go nie skrzywdził. Ile miał wtedy lat? To był dorosły mężczyzna! Wiedział co jest normalne a co nie. Jeżeli to prawda, to słowa niestety nie udowodnią tego wszystkiego. Niech się chłopaki postarają, bo jak na razie nie wierzę im na tyle, żeby wyrzucić z półki wszystkie płyty Michaela.

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX